LE TË THURIM LIDHJE E JO PRANGA
Le të thu­rim lidhje e jo pran­ga, është një vepër kolek­tive soli­dare, e cila shndër­ron lidhë­set ndon­jë­herë  të për­do­ru­ra si pran­ga në një rrjet soli­da­ri­te­ti ndaj  per­so­nave në ekzil me ose pa letra.
Vepra sim­bo­li­zon nevo­jën për bashkë­pu­ni­min mes qyte­tarëve dhe poli­ti­kanëve nga Bruk­se­li, Flan­dria, Valo­nia dhe gje­tiu, për të sigu­ruar një mik­pritje din­ji­toze të mër­gim­tarëve duke mundë­suar një ink­lu­zion afatg­jatë në Belg­jikë.

NJË RRJET GJIGANT
Nën udhë­he­q­jen e artistës Béné­dicte Moyer­soen me komu­nat niko­qire është bërë një mobi­li­zim i gjerë qyte­tar në tërë Belg­jikën për t’a rea­li­zuar veprën së bash­ku dhe për t’iu qasur migri­mit përmes një prizme pozi­tive dhe kons­truk­tive.
Që nga prilli 2023, qyte­tarët e moshave nga 5 deri në 96 vjeq kanë thu­rur çdo pjesë të veprës në grupe të vogla: në shkol­la, ndër­marrje, shtë­pi ple­qësh, gjatë eve­ni­men­teve kul­tu­rore ose taki­meve me zyr­tarë në nive­lin lokal në gji­thë Belg­jikën.
Thur­ja e lidhë­seve së bash­ku ishte një eks­pe­ri­men­tim i soli­da­ri­te­tit. Taki­met me një­ri-tje­trin gjatë të punua­rit mundë­soi këm­bi­min e ideve dhe reflek­tim për akcio­net kon­krete për një mik­pritje din­ji­toze dhe afatg­jate.

NJË VEPËR SIMBOLIKE NË HAPESIRË PUBLIKE
Vepra përbë­het nga 112 000 lidhëse të cilat për­fa­që­so­jnë num­rin e njerëzve që jeto­jnë ”pa letra” në Belg­jikë. Duke i bash­kuar lidhë­set për të for­muar  rrje­tin gji­gant të eks­po­zuar në hapë­sirë publike, ajo dësh­mon forcën e lidhjes, një qështje  vull­ne­ti  të deter­mi­nuar për një mik­pritje të ngrohtë.
Ins­ta­li­mi këtij rrje­ti i pro­jek­tuar dhe rea­li­zuar me mbë­sh­tet­jen e artis­tit Alain De Clerck është mundë­suar me pjesë­marr­jen kolek­tive. Mobi­li­zi­mi i qin­dra per­so­nave mundë­soi ekzis­tencën, kri­ji­min, ins­ta­li­min dhe fes­ti­min e kësaj vepre.
Për këtë vepër janë për­do­rur lidhë­set nga plas­ti­ka e recik­lueshme. Syni­mi është që kjo vepër të eks­po­zo­het për një per­iodë afatg­jate në gji­thë Belg­jikën dhe më tej, si bartëse e një mesaz­hi sim­bo­lik të jashtë­koh­shëm, të kup­tue­shëm për të gji­thë pavarë­si­sht nga mosha, his­to­ria dhe orig­ji­na jonë.
Një tjetër poli­tikë migra­cio­ni është e mundshme : një mik­pritje din­ji­toze për një ink­lu­zion afatg­jatë. Imaz­het e ate­lieve, listën e part­nerëve dhe reven­di­ki­met i gje­ni në lin­kun : https //benedictemoversoen– œuvrecollectivessolidaires.be

LE TË THURIM LIDHJE E JO PRANGA
Le të thu­rim lidhje e jo pran­ga, është një vepër kolek­tive soli­dare, e cila shndër­ron lidhë­set ndon­jë­herë  të për­do­ru­ra si pran­ga në një rrjet soli­da­ri­te­ti ndaj  per­so­nave në ekzil me ose pa letra.
Vepra sim­bo­li­zon nevo­jën për bashkë­pu­ni­min mes qyte­tarëve dhe poli­ti­kanëve nga Bruk­se­li, Flan­dria, Valo­nia dhe gje­tiu, për të sigu­ruar një mik­pritje din­ji­toze të mër­gim­tarëve duke mundë­suar një ink­lu­zion afatg­jatë në Belg­jikë.

NJË RRJET GJIGANT
Nën udhë­he­q­jen e artistës Béné­dicte Moyer­soen me komu­nat niko­qire është bërë një mobi­li­zim i gjerë qyte­tar në tërë Belg­jikën për t’a rea­li­zuar veprën së bash­ku dhe për t’iu qasur migri­mit përmes një prizme pozi­tive dhe kons­truk­tive.
Që nga prilli 2023, qyte­tarët e moshave nga 5 deri në 96 vjeq kanë thu­rur çdo pjesë të veprës në grupe të vogla: në shkol­la, ndër­marrje, shtë­pi ple­qësh, gjatë eve­ni­men­teve kul­tu­rore ose taki­meve me zyr­tarë në nive­lin lokal në gji­thë Belg­jikën.
Thur­ja e lidhë­seve së bash­ku ishte një eks­pe­ri­men­tim i soli­da­ri­te­tit. Taki­met me një­ri-tje­trin gjatë të punua­rit mundë­soi këm­bi­min e ideve dhe reflek­tim për akcio­net kon­krete për një mik­pritje din­ji­toze dhe afatg­jate.

NJË VEPËR SIMBOLIKE NË HAPESIRË PUBLIKE
Vepra përbë­het nga 112 000 lidhëse të cilat për­fa­që­so­jnë num­rin e njerëzve që jeto­jnë ”pa letra” në Belg­jikë. Duke i bash­kuar lidhë­set për të for­muar  rrje­tin gji­gant të eks­po­zuar në hapë­sirë publike, ajo dësh­mon forcën e lidhjes, një qështje  vull­ne­ti  të deter­mi­nuar për një mik­pritje të ngrohtë.
Ins­ta­li­mi këtij rrje­ti i pro­jek­tuar dhe rea­li­zuar me mbë­sh­tet­jen e artis­tit Alain De Clerck është mundë­suar me pjesë­marr­jen kolek­tive. Mobi­li­zi­mi i qin­dra per­so­nave mundë­soi ekzis­tencën, kri­ji­min, ins­ta­li­min dhe fes­ti­min e kësaj vepre.
Për këtë vepër janë për­do­rur lidhë­set nga plas­ti­ka e recik­lueshme. Syni­mi është që kjo vepër të eks­po­zo­het për një per­iodë afatg­jate në gji­thë Belg­jikën dhe më tej, si bartëse e një mesaz­hi sim­bo­lik të jashtë­koh­shëm, të kup­tue­shëm për të gji­thë pavarë­si­sht nga mosha, his­to­ria dhe orig­ji­na jonë.
Një tjetër poli­tikë migra­cio­ni është e mundshme : një mik­pritje din­ji­toze për një ink­lu­zion afatg­jatë. Imaz­het e ate­lieve, listën e part­nerëve dhe reven­di­ki­met i gje­ni në lin­kun : https//­be­ne­dic­te­mo­ver­soen- œuvrecollectivessolidaires.be